Verdriet, woede, onbegrip? Ik begrijp hoe je je voelt. Ik heb je
verwaarloosd de afgelopen paar dagen. Maar geloof mij, het is beter zo.
Ik had gewoon niet zoveel te vertellen.
Afgelopen maandag had ik mijn eerste les psychologie. Ik zat met een
zeer uiteenlopend gezelschap in een hoorcollegezaal. Sommigen zou je
ook tegen kunnen komen tijdens een bankoverval en anderen zijn bezig
met hun master degree. Ik ben er nog niet helemaal uit hoe dat
schoolsysteem hier in elkaar zit. In ieder geval was het best
interessant en voor de pabostudenten onder ons. We gaan het nog
uitgebreid over Piaget hebben. Ik weet niet of ik daar nu enthousiast
van moet worden?
Er is alleen een klein detail wat mij iets minder bevalt.
- Ik moet vier keer een twee pagina tellend verslag schrijven over in de klas behandelde theorie.
- Daarnaast moet ik volgende week een presentatie gegeven over
enkele onderdelen van het zenuwstelsel. Ik weet niet eens hoe je
sommige dingen moet uitspreken! Ik noem een myelin sheath? Dus dat kan
nog interessant worden. :)
- Ik krijg vier keer een schriftelijke overhoring
- En nee, dat is nog niet genoeg. Ik moet ook nog een drie pagina
tellend verslag maken over de evolutietheorie van Charles Darwin.
Uhmz, dit was toch een zomercursus van zes weken? Ik mis het Iselinge...
Je begrijpt dat ik zwaar aangeslagen thuiskwam. Gelukkig kon ik vandaag
wat innerlijke rust hervinden aan de Atlantische kustplaats, Long
Branch. De enige zware taak die ik daar moest vervullen was het op tijd
omdraaien zodat ik gelijkmatig bruin wordt.
Niet dat dat mij is gelukt, want mijn rug is nu helemaal rood. Mijn
tere Hollandse huidje kan al die zonuren ook maar moeilijk verwerken.
Deze dag beviel mij zo goed dat Nathalie en ik hebben besloten dat we
surfles gaan nemen. Woon nu zowat aan het strand, dus een betere
mogelijkheid komt er niet. Uiteraard houd ik je op de hoogte van
genante gebeurtenissen die ongetwijfeld zullen volgen naar aanleiding
van deze beslissing.
Bioscooptip: Knocked up! Zeer grappig!!!